|
Nasıl ki kar ile güneş sadakat ile aldatış direnmek ile teslim olmak hiç uzlaşmadılarsa biz de aynı yazgıyı taşıyoruz bir gün bir yerde bitecekse her şey dönüş olmayacaksa geriye bandırdım yüzümü sudaki halkalara isyan ve intihar tohumları cebimde baharı bekliyorum | |
|
Doğan Durgun |
Ben yalnızlığın çilesi,
Ben hüznün arkadaşı,
Ben çiçeğin kokusu,
Sevvinin son öpücüğü.
Ben semenin sonsuzluğu,
Ben gönlümün yazarı,
Ben senin aşkın,
Ben gündüzün ve gecen.
Ben bastığın toprak,
Ben çilenin arkadaşı,
Ben sevmenin yoldaşı,
Ben gülümsemenin durağı,
SENİ SEVEN BEN
Sevdamız bitse,
Aşkımız ölse,
Her yer sele kapılsa bile,
Sana gelecek yol bulurum.
Gözlerim kör olsa,
Günlerim geçmese,
Dağlar önümü kesse,
Sana gelecek yol bulurum.
Bedenim yok olsa,
Ruhum kalsa,
Çiçeklerim solsa,
Sana gelecek yol bulurum.
Hayallerim yok olsa,
Sevdam kaybolsa,
Aşkın beni kör etmiş olsa,
Sana gelecek yol bulurum.
Bir yaz gecesi,
Köyde bilmem, kaçıncı uykusuzluğum,
Daima seni düşünüyorum,
Ve seninle, hayatı yaşamak istiyorum.
Ama sen bunu istemedin,
Niye beni yalnız bıraktın,
Tek umudum sendin,
Sende hayallerimi yok ettin,
Gecelerimi zehir ettin bana.
Bu köyde,
Beni öldürdün sevgilim,
Benim biricik aşkım sendin,
Hani beni sevecektin,
Benim için ölmek istiyordun.
Bunların hepsi bahane mi?
Beni kandırdın,
Gecelerimi zehir ettin bana.
Gönül, niye derdimi bilmezsin,
Yaralarıma merhem sürmezsin.
Ne söylesem dinlemezsin,
Yaralarıma merhem sürmezsin.
Bülbül gibi ötmezsin gönül,
Yaralarıma merhem sürmezsin.
Hiç mi beni düşünmezsin gönül,
Yaralarıma merhem sürmezsin.
Niye böyle edersin gönül,
Yaralarıma merhem sürmezsin.
Hiç mi beni sevmezsin? Gönül,
Yaralarıma merhem sürmezsin.